10 júní 2006

Á fljúgandi ferð

Mikið flýgur tíminn hratt þessa dagana! Nordklúbburinn kominn aftur í 5. gír í skipulagningu haustsins og þátttöku í skemmtidagskrá fyrir Nordjobbara - engin smá dagskrá sem krakkarnir fá. Fyrsta kvöldið átti að vera rólegt enda stór hópur nýkomin úr hvalaskoðun - obbosí, þá kom babb í bát - búið að tvíbóka húsnæði Norræna félagsins. Við vékum þæg og prúð fyrir menningu Grænlands og héldum út í óvissuna undir stjórn Ölmu og Katrínar.


Þær hristu óborganlegan ratleik fram úr erminni og okkur til mikillar undrunar mögluðu krakkaskinnin ekkert þótt þau væru sum hver nötrandi af kulda og að sálast úr hungri - villtust um borg og bý, sömdu og léku leikrit, fundu stystu leið með strætó til Akraness, grýttu brauði í fugla af sem flestum tegundum, pöntuðu eina með öllu (á íslensku að sjálfsögðu!) og fleira skondið og skemmtilegt.


Stöðin mín var Þjóðleikhúsið og gat þar að líta mikil tilþrif í leikrænni tjáningu og "íslenskum" framburði. Það var svo andsvíti kalt að standa þarna og bíða milli hópa að ég kom mér fyrir á grindinni fyrir ofan útblásturinn frá loftræstikerfinu til að nudda hita í kaldar tær og fingur - uppskar undarlegt tillit góðborgara bæjarins sem fannst ég sjálfsagt ekki falla alveg undir skilgreininguna á róna...


Í gær var björgunaræfing í vinnunni. Okkur var hent út í Ölfusá og þar var bjargað í gríð og erg undir stjórn björgunarsveitarmanna frá Selfossi. Ekki leist okkur á blikuna í byrjun enda áin straumhörð og úfin á að líta en mikið er nú gott til þess að vita, svona eftir á, að maður geti mögulega bjargað sér og ekki síður öðrum. Ég fór þrjár salíbunur niður ána og munaði minnstu að ég þyrfti að nýta síðasta hálmstráið (mælingabát) í þeirri síðustu en kastlína barst á ögurstund.


Nú er hún Líney mín Halla komin til Potsdam. Hún verður þar næsta einn og hálfan mánuðinn í vinnu fyrir ÍSOR. Strax komin á kaf í vinnu og hafði varla tíma til að senda okkur skýrslu um ferðalagið því að loknum vinnudegi skyldi haldið í HM grillveislu, glaum og gleði - ekki amalegt það!

01 júní 2006

Barcelona - útskriftarferð Stigla

Á stúdentagörðunum í Barceloneta-hverfinu var allt til alls - meira að segja nettenging en ég hreinlega tímdi ekki að setjast niður við pistlaskrif í Barcelona. Það var svo gaman!

Við flugum út með Futura-flugvél. Afar viðeigandi merki þess flugfélags sést hér að neðan:

Rafeindir! Jah, að minnsta kosti sá nördinn ég ekkert annað...

Fyrsta kvöldið ætluðum við svo sannarlega að taka á því, tjah, en sofnuðum held ég öll á endanum, dauðþreytt eftir prófin (ellimerki?). Ekki grunaði mig að ég gæti sofið svona fast. María getur bókað þennan einstaka nýuppgötvaða hæfileika. Kannski grannfræði og hljómfræði séu svona ágæt post-svefnmeðul?

Það var nú samt sem áður aldeilis ekki sofið mikið. Fæturnir mínir eru næg sönnun þess. Þeir heimta mánaðarfrí og hyggjast stefna mér fyrir Fótréttindadómstól vegna illrar meðferðar. Einhvern veginn æxlaðist það alltaf þannig að ég gekk út um allt allan daginn, alla daga.

Fæturnir áður en þeir íhuguðu verkfall

Ströndin var í 5 mínútna göngufæri eða minna og hið sama má segja um smábátahöfnina. Gamli bærinn var síðan í korters til tuttugu mínútna fjarlægð eftir gönguhraða.

Í Barcelona er eitthvað að finna við hvers manns hæfi. Nokkur okkar, þeirra á meðal María, voru bara 5 daga í upphafi ferðar svo við ákváðum að gera sem mest úr þeim dögum án þess þó að þjóta um í einhverju stressi. Ég skil varla enn hvernig við fórum að því að skoða ströndina, gamla bæinn, Gaudí-garðinn, sædýrasafnið, dýragarðinn, Montjuïk-fjallið, Sagrada Familia og næturlífið á svona fáum dögum - alveg á rólegu nótunum!

Lagt af stað í leiðangur

Síðan tóku við vísindasafnið Cosmo Caixa, heimsókn í Barcelonaháskóla, verslunarleiðangur, jazztónleikar, strandferð og eldamennska uns Tobba birtist en hún kom til að vera 5 síðustu dagana. Heldur betur sniðugt því akkúrat fyrsta daginn hennar var ég farin að hugsa, jæja nú væri gott að fara bara heim - hugsun sem hvarf eins og dögg fyrir sólu við orkuboltakomu Tobbu og lagt var upp í hjólaferð, Míró-safnið, "jazz"-rölt, súkkulaðisafnið, Dalí-sýningu, ólívuolíusmökkun og heimsókn á matarmarkaðinn.

Tobba finnur hvert haldið skuli næst

Þetta var svona í stuttu máli það sem fyrir augu bar í Barcelona en kannski ég segi svolítið nánar frá skemmtilegustu hlutunum. Fyrst ber að nefna Barri Gòtic hverfið með iðandi mannlífi og sögu á hverju horni, engu líkt. En það er kannski minnst hægt að segja frá því. Það þarf bara að upplifa.

Eins gott að þeir komast ekki gegnum glerið!

Fyrir barnið í mér voru söfnin algjör gullnáma. Það voru svooo margir skrýtnir fiskar á sædýrasafninu! Að ekki sé minnst á hákarlana - dúddúrúdúmm. Dýragarðurinn státar af 600 dýrum, þar af 200 sem eru útdauð í sínu náttúrulega umhverfi (ef við skildum katalónskuna rétt). Þarna voru alveg ótrúlega margar tegundir, stærðir og gerðir af öpum, fuglum og kattardýrum auk "klassísku" dýragarðsdýranna fíla, gíraffa og þess háttar. Einnig vorum við svo heppin að hitta á höfrungasýningu, verst ég náði ekki að taka mynd af þeim - þeir voru svo snöggir að stökkva og gera listir sínar.

Úggatsjagga apaskott

Á vísindasafninu fékk takka-fikt-gleðin mikla útrás í eðlisfræðitilraunum af öllu tagi. Þau voru fá lögmálin sem ekki voru staðfest þarna með tilraun - sumar tilraunirnar sýndu meira að segja fyrirbrigði sem eru enn óútskýrð! Ég held að allir sem hafa eðlisfræðifóbíu geti læknast af henni í Cosmo Caixa, vonandi verða Vísindagarðarnir eitthvað í líkingu við þetta. Þangað til höfum við Rafheima sem smáútgáfu af eðlisfræði-skemmtilegheitum.

Undraveröld Cosmo Caixa

Míró og Dalí eru báðir miklir húmoristar. Hvað er til dæmis egg á kolli annað en kona? Ef fólk skilur ekki húmorinn hans Mírós þá er dáleiðandi flotti kvikasilfursgosbrunnurinn hans Alexanders Calder samt einn og sér næg ástæða til að heimsækja Míró-safnið.

Fígúra og kona með fugl

Flestir þekkja linu lekandi úrin og fílana á löngum beinagrindarlöppum sem Dalí málaði. Ég hafði hins vegar ekki hugmynd um að hann gerði svona flott grafíkverk, vatnslitamyndir, teikningar og skúlptúra! Verst að ekki var til nein bók með myndum af verkunum á sýningunni.

Vinnuhesturinn hans Dalís

Grafíkverk Dalís voru yfirleitt keðja af atburðum, þrykkt í skærum litum. Sum minntu mig á Storm P. þegar keðjan varð hvað furðulegust. Vatnslitaverkin voru sum einhvern veginn ekki af þessum heimi. Mér fannst a.m.k. erfitt að skilja hvernig mögulegt var að mála þau og það sama gilti um flestar teikningarnar og pastelverkin. Dalí hækkaði í himinhæðir í áliti hjá mér og var þó mikils metinn fyrir.

Dalí gægist af himnum ofan

Súkkulaðisafnið var kannski síst en þó var mjög áhugavert að læra um sögu súkkulaðisins. Mér þóttu súkkulaðilistaverkin sum eitthvað svo ógeðsleg, bara það að þessir risaskúlptúrar væru gerðir úr súkkulaði virkaði svona á mig, veit ekki af hverju. Við reyndum líka að heimsækja Picasso en 100 metra röð sem silaðist áfram í 27°C hita var of fráhrindandi.


Stærðfræðiskor Barcelonaháskóla er í gömlu háskólabyggingunni. Hún er eins og höll. Þarna eru stærðfræði og skor klassískra tungumála (latína, gríska,...) til húsa. Ekki amalegt að geta tínt sér appelsínur af trjánum í bakgörðum, dýft fótunum í gullfiskatjarnir og lesið stærðfræði á risastóru sérbókasafni með gólfi skökku af striti stúdenta um árhundruð.


Byggingarlistin í Barcelona er alveg mögnuð og Gaudí þar í efsta veldi, kapítuli út af fyrir sig. Ætli það sé ekki hægt að skoða Park Güell og Sagrada Familia á hverjum degi og finna alltaf eitthvað nýtt? Ég hugsa það. Byggingarnar hans eru eins og náttúran, svo síbreytileg og full af nýjum hlutum til að uppgötva. Verst hvað það er erfitt að fá að skoða húsin að innan. Casa Milà (La Padrera) og Casa Batlló eru ýmist lokuð eða með ofuraðgangseyri.

Casa Battló

Þess má geta að stúdentaskírteini koma sér afar vel í Barcelona og má spara margfaldan þúsundkallinn sem skírteinið kostaði með því að nýta sér stúdentaafslátt á söfnum og viðburðum.

Ætli fólk að stoppa stutt eru leiðsagðir hjóltúrar alveg tilvaldir. Þá hvílast líka fæturnir svolítið. Leiðsögumaðurinn gat gefið okkur ýmis góð ráð, t.d. benti hann okkur á Santa Caterina markaðinn sem er öllu minna ferðamannavæddur en frægi markaðurinn á Römblunni. Þar fundum við osta, pylsur, skinkur og ólívur og fórum í ólívuolíusmökkun hjá gamalli babúsku sem lagði líf og sál í starfið sitt.

Ólívuolíuamman pakkar inn flöskum til langferða

Eitt kvöldið sóttum við jazz-tónleika á litlum klúbbi Jazz Si Club þar sem tónlistarskólanemar tróðu upp. Þetta var ekta swing-sveifla svo við hugsuðum gott til glóðarinnar þegar í ljós kom að jazzhátíð ætti að fara fram í Barcelona. Trítluðum á tvenna tónleika sem voru hverjir öðrum kostulegri - undir yfirskriftinni "fusion" fundum við afspyrnuþreytta sveitaballasveit á afdönkuðum London Bar sem tórir á fornri frægð og ágætis brit-pop-blúsband á öllu hressilegri Harlem Jazzklúbbi. Eftir þetta verður "spanish fusion" fagheitið yfir brit-popp hjá okkur sem þetta upplifðum!

Söngkonan og blásararnir voru sérstaklega góð á Jazz Si Club

Ströndin og sjórinn. Hvað er hægt að segja? Jú þar úði og grúði af ólöglegri atvinnustarfsemi. Varla leið ein mínúta án boðs um nudd, tattúveringar og kalda drykki. Meðfram höfninni voru líka iðulega hvítir dúkar þaktir vörum í löngum röðum sem síðan hurfu skjótt á öxlum eigenda sinna þegar lögreglan birtist. Sjórinn var svalur og gott að synda í honum en hann var ekkert óskaplega hreinn, bara svona sæmilega hreinn. Fyrir stranddýrkendur er sjálfsagt betra að fara lengra út eftir Costa Brava.

Ströndin í borginni

Hópurinn fór ekki varhluta af vasastuldi, sérstaklega strákarnir, og jakkanum mínum var stolið á skemmtistað. Það var fúlt en ég hefði sjálfsagt mátt hafa meiri vara á. Þetta var annars það eina slæma sem segja má um borgina. Alma og Ása sem búið hafa í Madrid segja síðan að sú borg sé enn betri en Barcelona svo ég hreint og beint verð að sækja þá borg heim einhvern daginn. Vonandi verð ég þá búin að læra spænsku því það er svo leiðinlegt að vera mállaus. Fingramál og aksjónarí dugar ekki alltaf til að gera sig skiljanlegan.

Fleiri myndir úr ferðinni má finna hér og ef einhvern vantar ábendingar um veitingastaði hafið þá bara samband um tölvupóst eða Friðþjóf.

Síðasta einkunn kom í hús í dag. Jibbíjei ég er að fara að útskrifast! Hoppskopp! Trallara!

Bless í bili VR-II !

Grannfræðin kom nú ekki vel út en allt annað var ég hæstánægð með. Skrýtið hvernig ég uppsker minnst í kúrsum sem krefjast mestu vinnunnar. Hmmm... eða ekki skrýtið - afstrakt stærðfræði er eftir allt ekki alveg minn sjóhattur þótt mér þyki hún ósköp áhugaverð og full af undrum.

Í dag byrjaði ég að vinna á Vatnamælingum. Á skrifborðinu mínu liggja nú um 1600 blaðsíður til lestrar næstu daga um straumfræði og HEC-RAS líkangerð. Loksins, loksins fæ ég að grúska í hagnýttri stærðfræði í vinnunni! Það er örugglega góður inngangur að framhaldsnáminu í haust. Tekka síðan örugglega nokkrar skýrslur líka (tekka = umbrot í LaTeX) en slepp að mestu við "skúringarnar" (skúr = skanna inn síritalínurit, hreinsa þau, koma á tölvutækt form í data-skrám og skrá í gagnagrunn).


Þá er þessi færsla orðin ansilöng. Hún bætir vonandi upp bloggleysi síðustu vikna. Ég veit ekki hvort ég verð dugleg að skrifa pistla í sumar. Á sumrin er jú best að hitta vini, ferðast, lesa, grúska, ... , synda, hjóla og njóta langra nátta. Samt aldrei að vita nema slæðist hingað inn færslur öðru hvoru.

17 maí 2006

Blablabla

Þarna voru prófin aaalveg að verða búin.

Síðustu dagar hafa þotið hjá eins og byssubrandur. Áður en ég vissi af var komin þétt dagskrá og ef einhver smuga var þá skipulagði sú mínúta sig sjálf á nóinu. Í þessum orðum skrifuðum tekur alvaran aftur við um stund því ég þarf að lesa fyrir hljómfræðipróf. Rosalega er erfitt að setjast niður og læra meira! Það liggur við að mig langi frekar að taka til heldur en troða meiri fróðleik í kollinn. Sem betur fer er hljómfræði skemmtilegt þrautapúsl og því er bara að bretta upp ermar og hefjast handa.

Mæli annars með útskriftarsýningu LHÍ í Hafnarhúsinu. Meðan þessi sýning var enn höfð hér í SS-húsinu á Kirkjusandi þá skaust ég alltaf þangað einhvern tíma í prófatörninni. Virkilega góð pása að ráfa um salina og fá fullt af nýjum hugmyndum alveg óháð skólanum. Í ár er sýningin að mínu mati vel yfir meðallagi - alla vega myndlist, fatahönnun og arkitektúr miklu betri en í fyrra.

Hlín með Alþjóðahúsið sitt

11 maí 2006

Niðurtalningar

Prófsmóf...
  • 1 dagur í síðasta stærðfræðiprófið við HÍ
  • 2 dagar í síðasta þýskuprófið við HÍ
  • 5 dagar í síðasta vorprófið við TSDK
  • 7 dagar í síðasta hljómfræðiprófið við TSDK

Gamangaman!
  • 2 dagar í Pókók með Halaleikhópnum
  • 3 dagar í Mike Attack-ið hans Kidda
  • 4 dagar í próflokagrill Stiguls
  • 7 dagar í útskriftarferð til Barcelona
Súpa af fleiru...
  • 2 dagar í að ég taki mig á í íslenskukennslunni (grey tandeminn minn, hann hefur ekki alveg verið fremstur í forgangsröðinni þessa önnina!)
  • 3 dagar í útfyllingu fleiri eyðublaða, jeij! (hvað er þetta með Þjóðverja og eyðublöð?)
Nú er ég er búin að finna tónlistarskóla í Freiberg og líklega kennara líka. Það kemst vonandi á hreint bráðlega. Svo lítur allt út fyrir að ég fari bæði til Oslóar og Helsinki í haust með Nordklúbbnum - mæli með norrænu samstarfi!

Í sumar mun ég starfa enn sem oftar á Vatnamælingum og fæ víst loksins að fást við eitthvað tengt náminu: líkanagerð. Hef hingað til pikkað grunnrannsóknir inn í gagnagrunn og tekkað skýrslur. Já og ekki má gleyma mælingaferðunum, þær eru tvímælalaust skemmtilegasti parturinn af starfinu!

08 maí 2006

Öll hjálpargögn leyfileg


Það væri svo ósköp notalegt, hentugt og þægilegt ef ég mætti taka litla krossfarann á myndinni með mér í grannfræðiprófið á föstudaginn!

Hingað til hefur það nefnilega ekki brugðist að þegar ég er hvað örvæntingarfullust yfir einhverju grannmynstrinu þá þarf ég bara að hóa í Líneyju Höllu og segja henni frá pælingum mínum og hókuspókus dæmið leysist! Hún þarf bara að kinka kolli og hlæja að mér og klappa mér á öxlina.

Þess ber að geta að Líney kann samasem ekkert í grannfræði (bara ogguponsu um mengi og firðrúm) og því alls ekki um það að ræða að hún leysi dæmin fyrir mig... en ég er samt ansi hrædd um að hún falli ekki undir skilgreininguna á "öll hjálpargögn leyfileg"...

05 maí 2006

the barber whose uncle had his head bitten off by a circus tiger

Hún amma mín er nú alveg mögnuð.

Þegar ég var 5-6 ára og bjó hjá ömmu, afa og Hlyni á Akureyri á sumrin var ég alltaf í sundi. Mætti í laugina á morgnana með ömmu, fór á sundnámskeið í litlu innilauginni hjá Herði sundkennara og fékk síðan undanþágu til að fara beint út í útilaug þegar afi mætti í hádegishlénu af skattstofunni. Þar hélt síðan kennslan áfram og í minningunni var alltaf sól á Akureyri.
Afi synti alltaf bringusund og amma baksund og þetta tvennt ásamt kafsundi lærðum við krakkakrílin líka á námskeiðunum. Núna er víst byrjað á skriðsundi enda miklu hollara að líða áfram beinn heldur en þykjast vera svanur... Svo kann amma líka að fljóta, hún getur hreinlega sofnað á floti! Mikið væri ég til í að ná þessari flottækni, það hlýtur að vera þægilegt að svífa svona um í svefni - svipað og að fljúga jafnvel?

Já og núna ákvað hún amma að tími væri kominn til að hún lærði þetta skriðsund sem allir dásömuðu svo mjög og skellti sér við svo búið á skriðsundsnámskeið. Þar var hún aldursforseti og skemmti sér hið besta. Núna að námskeiðinu loknu brunar hún áfram á bakskriðsundi með froskalappir, himinsæl.

Jah... svona langar mig líka að verða þegar ég verð áttræð!